मुक्तक

रुद्रप्रसाद उप्रेती

केहि समस्याहरुका जरा पहिल्याउनै बॅाकि छन्
केहि अनुभुतिहरु आंकुसेमा अझै झुण्डिएकै छन्
केहि आशिषहरु थिए ति अझ पनि कोपिलै छन्
केहि विद्वान भन्नेहरु ढुंगो पुजेर मान्ऱ्छे मारिरहेछन् ॥

                       *** 

 

छातिभरी देश

गोविन्द आचार्य

हाम्रै हिमाल पग्लिएर सागर गहिरिएछ

पग्लँदानी सगरमाथा अझै अग्लिएछ

विदेशमा श्रम पोखने पसिनाको साथ
पग्ले पनि अग्लिने हो नेपालीको जात ।

म कसरी फरक मान्छे

 दिनेश अधिकारी 

म जन्मेँ त्यहाँ तिम्रो काखमा
म खेलेँ यहाँ तिम्रो आँगनमा
म हुर्केँ कता तिम्रो छहारीमा
म बढेँ यता तिम्रो मायामा

सुनको ढोका

अन्जना मल्ल श्रेष्ठ

सुनको ढोका भित्र अनगिन्ती भवनहरू
भित्र पसेपछि निस्कनै गाह्रो भूलभुलैया कोठाहरू
उज्यालो, चम्किलो प्रकाशले आँखा तिरमिराउने
अनगिन्ती बाटाहरू, मुश्किल छ कुन मार्ग समाउने
जति हिँडे पनि गन्तव्य नभेटाइने अन्तहीन दोभानहरू।।

मेरो छोराको साइकल

निरञ्जन वाग्ले

केही दिन भयो मेरो छोरा दिक्क छ, दुखी छ र उदास छदि
क्क पनि किन नहोस
उस्को प्राणभन्दा पनि प्यारो साइकल
साइकल राख्ने ठामबाट वेपत्ता छउस्को साइकल दामी किमती साइकल होइन
अमेरिका चिनमय हुदैं गैरहेको निसानी वालमार्टमा किनेको
मेड़ इन चाइना लेखेको
साधारण साइकल हो

विदेश बसेर देश खोजिरहेछौँ

 बाबु आचार्य

विदेश बसेर देश खोजिरहेछौँ
जिब्रोमा हाई हाउ आर यू बसिसकेका
छोराछोरी नातिनातिनाबाट

नेपाली स्वर व्यंजनका भाषा खोजिरहेछौँ 

अनेकतामा एकता भएर बाँचेका हामि नेपाली  

अहिले शुन्यतामा झरेर बाँचिरहेछौँ 

विदेश बसेर देश खोजिरहेछौँ

संझनामा देवकोटा

 रुद्र उप्रेती 

तिम्रा वयका ११४ बर्ष, कहिले विस्मात रहे त कैले हर्ष 

नेपाली भाषाको उत्तरआधुनिक काल तिम्लाई सम्झेँ सहर्ष 

भाषामा पाहुना शब्द थपिएर वर्णशंकर बने त बरु निको छ 

झर्रोपना विलाउँदै घरमा पाहुनाको प्रभाव बढ्नु ननिको छ।।

मायाको गीत

मुरारी पौडेल

यस कबिताका पात्रहरू नितान्त काल्पनिक हुन्। कसैको जीबनमा मेल खान गएमा संयोग मात्र हुनेछ, कबिता सुन्ने सुनाउने कसैलाई पनि भरे साँझ घर छिर्नलाई रोक लगाउन पाइने छैन।

पहिले जस्तो मायाको गीत नलेखेको धेरै भयो 

उनि भन्छिन बूढो भयौ माया पिरिम कता गयो
तारिफ गर्दै गजल रचें, सुनाउने बेला भयो
प्रिये भन्दा पिएँ सुनिन् झगडा पो शुरु भयो।।